چشمانم خیس است خیس از رفتن عمر عمری ک بر بیهوده بودنش هر روز خبری تازه میدهد چقدر خوب است لذت دوست داشت بدون درد حس بودن بدون درد حس عزیز شدن بدون درد حس خالی شدن از غم حس چشیدن خدا حس دوست داشت خدا بدون نیاز بدون ریا بدون تو و بدون خدایت بدون اشک در چشمانم دلم پر درد است درد جدایی فرزند از پدر پد

چه خوش خیال است دلمان از وادی سوخته منطق را میجوید بیچاره دلم!سوخته از منطق ناطقان ابلحه کوردل در وادی سوخته ی سنگدل به او گفتم چه میخواهی آنجا؟ آه کشید و سرد شد و لرزید و گفت به دنبال منطق آمدم بیچاره دلم!نمیداند منطق در اینجا خیال است،محال است،گنجی از سنت بی کمال است بیچاره دلم!هرچه منطق عقلا